فراخوان مشترک

روندی از پایه نادرست در جهان!

 

  • امروزه به نظر می رسد، که جنگ و درگیری های مسلحانه در سوریه، کردستان، عراق و یا اوکراین پایانی ندارند. سالیانه ۸،۱بیلیون یورو برای تولید سلاح وجنگ خرج می شود. همزمان با آن صادرات اسلحه به بالاترین رقم میرسد.

بیش از ۶۵ میلیون نفردردنیا آواره و در حال فرارند.  مرزهای اروپا وآلمان دوباره مسدود شده اند.  دریای مدیترانه به مرگ آورترین مرز تبدیل شده ودر آن هزاران نفر در جستجوی امنیت جان میسپارند.

  • نژادپرستی و ابراز نفرت علنی در بسیاری از کشورهای دنیا و از جمله آلمان رو به افزایش است.

معیاری برای سنجش حقیقت وجود ندارد. ادعا ودروغ برای تهیج پیشداوری و ترس جایگزین حقیقت شده اند و سیاست حاکم حامی این جواست. و حتا درحال حاضر پناهجویان به مناطق جنگ زده چون افغانستان برگردانده می شوند.

  • تغییرات زیست محیطی که حاصل نحوه زیستی بشری است، بی تردید به خطر جدی تبدیل شده است. عواقب آن امروزه از همه بیشتر به زیان مردم آن کشورهایی است که کمترین سهم را در پیدایش این تغییرات دارند.

با این حال دولت فدرال آلمان برنامۀ مربوط به حفظ محیط زیست  را  به خاطر تامین منافع صنعت ذغال سنگ تغی داده. در کاخ سفید نیز با ریاست جمهوری دونالد ترامپ، فردی به قدرت رسیده، که  تغییرات زیست محیطی را دروغ می نامد.

  • شکاف فقروثروت به مرحله ای بحرانی رسیده و هشت نفر مرد در جهان بیشتر از نیمی از جمعیت فقیرتر دنیا ثروت دارند. این شکاف نه تنها در آلمان بلکه در سرتاسر جهان در حال گسترش است. میلیون ها نفر باید باحداقل دستمزد گذران امور کنند و درحالی که هیچ امیدی برای بازنشستگی مکفی ندارند، مجبورند برای تعداد اندک مسکن  موجود قابل پرداخت هم با یکدیگر رقابت کنند. سران گروه ۲۰  به جای پرداختن به این مصائب با انعقاد قرارداد های مناطق آزاد تجاری مانند “اپا”، “ستا”، “تیزا” و یا تتیپ  این شکافها عمیقتر میشوند.

مسئولین سیاسی این مصائب انسانی در ۷ و ۸ جولا ی در هامبورگ گرد هم می آیند. در این نشست سالیانه  گروه ۲۰،  در غیاب کشورهای بحران زده، به موضوع “آوارگی و مبارزه با علل آن” خواهند پرداخت. گرچه گفتمان درباره “همکاری با آفریقا” در برنامه قرار دارد، اما تقریبا هیچ کشوری از قاره آفریقا در نشست حضور ندارد. صحبت درباره تغییرات زیست محیطی به حفظ منافع صنایع ذغال سنگ، نفت و ماشین سازی  محدود می شود. درباره ی صلح صحبت می کنند، اما خود بزرگ ترین جنگ افروزان و تولیدکنندگان اسلحه هستند.

در میان این مهمانان «پرارج»، خانم مرکل و دولت آلمان می خواهند  خود را به مثابه جایگاه تعامل وعقلانیت نشان دهند. اما همزمان مرزهای برج  اروپا را  می بندند و به یونان و کشورهای دیگر سیاست نئو لیبرالی و فقر را دیکته می کنند و در به قدرت رسیدن غیر قانونی رژیم ها دخیل هستند. نقش آلمان بایستی برای دستیابی و سهم بیشتر در بازار جهانی و تسلط بر منابع گسترش یابد. حضور نظامی بیشتر ارتش آلمان در خارج از مرز این کشور نیز در راستای این اهداف عمل میکند.  دولت آلمان حتی با دیکتارتورهایی مانند اردوغان پیمان می بندد و ازجنگ او علیه مردم کرد حمایت می کند، تا او بتواند هم منافع خود در منطقه  تعقیب کرده وهمزمان ترکیه راه ورود پناهجویان به اروپا را سد نماید.

گروه ۲۰ با نشست خود در این مدت عبور ومرورمردم را درهامبورگ فلج کرده واز شهرهامبورگ  به عنوان صحنه نمایش قدرت خود سو استفاده خواهند کرد تا مردمی که در شهر زندگی می کنند بیشتر به حاشیه رانده شوند. اما این نقشه عملی  نخواهد شد. هر اندازه هم که مهمانان دولتی و هیات های اعزامی آنها در سالن های کنفرانس سنگر بندی کنند اما خیابان های به مردمی تعلق دارد، که  آنها را گروه  ۲۰ را دعوت نکرده اند. انتقاد ما تنها علیه افرادی خاص و نمایندگان نیست، بلکه علیه نظام و ساختاری است که این افراد نماینده آن هستند. ما واقعیت دنیای سرد و بی رحم سرمایه داری جهانی را که گروه ۲۰  نماینده آن است، عیان خواهیم کرد. ما همبستگی خود را با همه کسانی که در سرتاسر جهان از طریق تظاهرات و اعتصاب  علیه سیاست گروه ۲۰ مبارزه می کنند، اعلام میکنیم. ما خواهان دنیای صلح، عدالت اجتماعی جهانی و همبستگی فرامرزی هستیم.

 

از تمام کسانی که خود را در امید و انزجار ما  شریک میدانند، دعوت می کنیم در تاریخ ۸ جولای ۲۰۱۷ در هامبورگ به خیابان بیایند و همراه ما  در تظاهراتی پرشور، رنگارنگ ، متنوع وقدرتمندی  شرکت کنند.

 

آری به همبستگی بی مرز

نه به گروه ۲۰

تظاهرات بزرگ بین المللی در

 هامبورگ

شنبه، ۸ جولای ۲۰۱۷ از ساعت ۱۱